کاهنده سرعت با محرک هارمونيک
تاريخ پيدايش جعبهدندة كاهندة سرعت به دوهزار سال پيش باز ميگردد. نخستين پيشينة ثبت شده دربارة جعبهدندههاي كاهندة سرعت در نوشتههاي مهندسي رومي به نام «وتيروويوس» به دست آمده كه در قرن يكم پيش از ميلاد زندگي ميكرده است. او دربارة چرخدندههايي با دندانههاي چوبي توضيح داده است كه با چرخهاي گردان داخل آب، درگير ميشدهاند و از اين محرك براي آسياب كردن غلات استفاده ميكردهاند. اين جعبه دندهها قادر بودند سرعت را به نسبت 5 به 1 كاهش دهند. البته در حدود 300 سال پيش از ميلاد مسيح نيز ارشميدس، دربارة چرخدندههاي ساخته شده از برنز، يادداشتهايي كوتاه نوشته است.
در سال 1556، فيزيكداني اهل ساكسون (شمال آلمان كنوني) به نام «آگريكولا» دربارة يك چرخ چاه چرخدندهدار توضيحاتي داده است كه با اسب به حركت درآمده و ميتوانسته بارهاي سنگين را از معادن واقع در «بوهميا» بيرون بكشد. چرخدندههاي قدرتمند چدني نخستين بار در ميانههاي سدة هجدهم ميلادي ساخته شدند ولي پيش از آن، چرخدندهها كه براي استفاده در ماشين آلات كوچك، ساعتها و تجهيزات نظامي ساخته ميشدند، از جنس برنج يا ساير آلياژهاي رايج بودند.
سامانة كاهندة سرعت با محرك هارمونيك در دهة 1950 م. در سازمان ملي ماشينآلات توليد كفش شهر بورلي ماساچوست اختراع شد. ژاپنيها با خريد امتياز توليد اينگونه محرك به ساخت آن مبادرت نمودند. اين محركها در بسياري از دستگاههاي دقيق براي كاربردهاي بدون لقي مورد استفاده قرار گرفتهاند كه از آن جمله ميتوان به جعبه دندة محورهاي 5،4 و6 رباتهاي صنعتي مفصلي، ماشينهاي ابزار و تجهيزات دقيق نظامي و فضايي اشاره نمود.
هر محرك هارمونيك از سه بخش اصلي تشكيل يافته است كه شامل خورشيدي صلب دايرهاي با دندانههاي داخلي، هزارخار منعطف استوانهاي با دندانههاي خارجي كه قطر خارجي آن اندكي كوچكتر از قطر داخلي خورشيدي است و سرانجام، يك بلبرينگ مولد موج كه درون يك پوستة بيضوي محكم شده است و نقش يك مبدل گشتاور پربازده را بر عهده دارد.
سه بخش نامبرده به صورت زير، نسبت دور ورودي به خروجي را فراهم ميآورند:
قطر هزار خار اندكي از قطر خورشيدي كمتر است و معمولاً دو دندانه كمتر از خورشيدي دارد. شكل بيضوي مولد موج، سبب ميگردد دندانههاي هزارخار در امتداد محور اصلي بيضي در 2 منطقة روبهروي هم با خورشيدي درگير باشند.
چنانچه مولد موج دوران كند، ناحيهاي كه دندانههاي هزارخار با خورشيدي درگير هستند در امتداد محور اصلي بيضي باقي ميماند.
به ازاي هر 180 درجه گردش ساعتگرد مولد موج، هزارخار نسبت به خورشيدي به اندازة يك دندانه، پادساعتگرد ميچرخد.
بنابراين هر گردش كامل مولد موج به صورت ساعتگرد معادل است با گردش پادساعتگرد دو دندانه از هزار خار نبست به موقعيت پيشين خود در برابر خورشيدي. اكنون مشخص ميگردد كه اختلاف دو دندانه كمتر در هزارخار نسبت به خورشيدي چه كاهش دور قابل توجهي را سبب ميگردد.